Zo de kop is eraf. De eerste weken op Bonaire overleefd. Na de eerste dag had ik dat niet verwacht. Na ongeveer 10 uur opgepakt te zitten in een veel te kleine ruimte en ook nog proberen om wat slaap te pakken stap je vervolgens zo vanuit het vliegtuig in de warme klamme lucht van Bonaire. Heb nog geprobeerd om een foto van het vliegtuig te maken, maar de lucht was zo vochtig dat de lens direct besloeg. Gelukkig stond ons vervoer naar ons appartement klaar dus konden we vrij vlot nog even proberen wat te slapen. Dit lukte wonderwel dus na een nacht die 6 uur langer duurt dan een normale nacht en waarin ik totaal ongeveer 4 uur geslapen heb brak eindelijk het lang verwachte moment aan dat onze eerste dag op Bonaire begon. Dat was nog even een schok omdat ons contactpersoon voor ons appartement zo vriendelijk was geweest om de airco op ca 21oC te zetten was het toch lastig om vanuit deze ruimte de niet geconditioneerde kamer binnen te stappen. Na deze barrière genomen te hebben was het tijd om met de volgende verrassing van Bonaire kennis te maken, muggen! Gelukkig werd vrij snel onze auto gebracht zodat we onze eerste boodschappen en antimug spray konden halen. Helaas had Bonaire nog een verrassing voor ons in petto. Normaal gesproken is er een verfrissend windje aanwezig (je spreekt ten slotte over de benedenwindse eilanden) helaas is er nu sprake van “hurricane season” en dat betekent als er ergens een orkaan aan het opbouwen is dat dan de wind van Bonaire “gestolen” wordt en het dus zo goed als windstil wordt. En zo kwam het dat we dinsdagavond, op onze windstille en oververhitte porche, vermoeid en uitgeblust tegenover elkaar zaten en Monique haast excuses aanbood voor het feit dat ze ons hiermee naartoe genomen had. Shit, we zitten hier net één dag en we moeten nog 4 maanden dat wordt nog wat!
Gelukkig kan ik (kunnen we) nu na een aantal weken hier iets genuanceerder over denken. Ja, het is nog steeds benauwd en klam (zelfs hier op Bonaire vindt men dat het nu extreem warm voor de tijd van het jaar is), er zijn nog steeds muggen (hier aan de boulevard helaas nog meer dan op onze vorige verblijfplaats) maar met wat muggespray is het meestal wel uit te houden, de verfrissende wind laat nog steeds op zich wachten, maar je begint eraan te wennen. En dus werd het tijd voor me om eens na te gaan denken over hoe ik mijn tijd hier ga vullen. Het klinkt natuurlijk hartstikke goed om te zeggen dat je vier maanden vakantie (huisvaderdienst) hebt, maar tot nog toe gaf ik te veel toe aan het feit dat het wel erg warm en benauwd is om iets te doen en dus vrij lusteloos, nadat ik de kinderen had weggebracht, toegaf aan het feit om nog even lekker naar bed te gaan. Maar dit begint na een tijdje ook tegen te staan en dus wordt het tijd om eens over een iets zinvollere tijdsbesteding te gaan nadenken.
Van te voren had ik wel bedacht om een aantal dingen te gaan doen. Zo had ik behoorlijk geïnvesteerd in fotoapparatuur om een mooi beeldverslag van onze tijd hier te maken en te gaan experimenteren met de verschillende vormen van fotografie. Ik hoop hiervan zo nu en dan wat resultaten te kunnen tonen, en dan met name ook een mate van verbetering van de kwaliteit van de foto’s.
Ook had ik besloten om in plaats van mijn racefiets (wat toch meer mijn ding is) mijn ATB mee te nemen. Hier heb ik nog geen moment spijt van gehad, het is hier fantastisch ATB’en. Er liggen hier wel enkele redelijke asfaltwegen maar dit zou toch een zeer beperkt rondje worden voor een racefiets. Daarentegen zijn er wel de nodige “dirt roads” en geitenpaden om te rijden. Voor de vliegreis had ik er wel aan gedacht om de lucht uit mijn banden te laten lopen, maar was even vergeten dat er nog 10 bar luchtdruk in mijn voorvork zat. Dus nadat ik mijn fiets hier weer in elkaar had gezet en een proefrondje wilde gaan maken zakte mijn voorvork steeds in. Gelukkig was er wel een fietsenwinkel die de nodige voorzieningen voor wat betreft sportfietsen in de winkel had. Dus nadat hij mijn voorvork weer op druk had gebracht en we nog wat gekletst over fietsen, bleek dat hij met enige regelmaat (5X per week) met een groepje vanaf de fietswinkel een ATB tocht maakte en dat ik wel kon aanhaken als ik wilde. En dus maak ik zo 2 a 3 keer per week een tocht met deze groep over het eiland. En ondanks dat de tochten vaak niet langer dan 1 a 1,5 uur duren zijn ze door de zwaarte van het parcours en de hoge temperaturen zeer zwaar, maar ook erg leuk.
Verder had ik gedacht om hier op Bonaire mijn duikbrevet te gaan halen. Vorige week dinsdag heb ik mijn eerste zwembadsessie gehad en was de bedoeling dat ik donderdag de zee in zou gaan. Helaas, door een val met de ATB op woensdag waarbij ik op mijn elleboog terecht was gekomen en deze helemaal stijf werd, ging dit niet door. Deze week ga ik weer verder en met een beetje mazzel heb ik dan eind van de week mijn brevet. Hopelijk kan ik dan vanaf volgende week op zoek naar een buddy (dus Serge…) en echt gaan duiken.
Theo
PS Verschillende mensen hebben al om ons adres hier gevraagd. Helaas hebben we het huurcontract voor El Pueblo nog steeds niet getekend. Zodra dat rond is, zal ik het adres hier publiceren. mh
op het woord 
